Przestrzeń jako nauczyciel

Przestrzeń w Reggio pełni funkcję trzeciego nauczyciela i można rozpatrywać ją w kontekście fizycznym jako środowisko ale i psychicznym jako poczucie własnej odrębności.

Loris Malaguzzi, twórca filozofii Reggio Emilia nazywał ją „przyjazną przestrzenią”. Środowisko, w którym przebywają dzieci pobudza zmysły, naturalną ciekawość, chęć odkrywania.

Przestrzeń zaprasza do nauki, jest wypełniona naturalnym światłem, kolorami oraz materiałami. Środowiskiem jest zarówno otoczenie przyrodnicze (ogród, łąka, park, las) jak i sale w budynku, do których wkraczają elementy przyrody. Odpowiednio zaaranżowane sale w placówkach Reggio Emilia to również wyraz tła kulturowego dzieci, rodziców, nauczycieli, a tym samym całej szkoły. Wszystko tworzone jest wspólnie przez uczestników szkolnego życia.

Komunikacja poprzez przestrzeń odbywa się na różnych płaszczyznach. Pierwszą z nich jest wystrój uwidaczniający aktualnie odbywające się w szkole aktywności oraz przedstawiający elementy pracy indywidualnej dzieci. Jest on drogą porozumienia z rodzicami, którzy wyraźnie widzą aktualne projekty i informacje tuż po wejściu do placówki.

 

Sala główna

Inspiracją dla przedszkola jest filozofia Reggio Emilia wywodząca się z Włoch, tak też przyjęliśmy że, w naszych placówkach centrum będzie znajdować się w sali głównej, będącym tym czym Piazza dla każdego miasta włoskiego. Włoski plac jest fizycznym i duchowym sercem miasta we Włoszech. To miejsce, gdzie skupia się życie towarzyskie i kulturalne. To coś więcej niż tylko krajobraz lub dzieła architektoniczne. To element życia codziennego. Tym samym jest dla nas Sala Główna, przede wszystkim miejscem spotkań, a także miejscem wyjścia do wszelkich inspiracji i działań.

 

Atelier – pracownia

Przestrzeń gdzie codziennością jest kontakt ze sztuką – malarstwem, rzeźbą, tkactwem, rysunkiem czy grafiką. Przestrzeń, w której górę bierze wyobraźnia, a także ta przestrzeń, gdzie nieszablonowe patrzenie na rzeczywistość ukazywane jest przez dzieci w pełnej krasie. W pracowni dzieci, mają możliwość przetworzenia zdobytych już informacji, odwzorowania ich, wykorzystania w procesie twórczym, a także zdobycia nowej wiedzy i umiejętności. Sztuka i możliwość wyrażania na wiele różnych sposobów jest podstawą w naszych placówkach.

 

Eksperymenty

Strefa eksperymentów to przestrzeń dostosowana do doświadczenia, badania. Dzieci mają do dyspozycji różnego rodzaju pojemniki, przybory, akcesoria, narzędzia oraz przeróżne składniki, materiały. Młodzi odkrywcy mogą angażować się na wielu płaszczyznach bo i zmysłowej, motorycznej oraz poznawczej. Dzięki eksperymentowaniu dziecko ma wpływ na rezultaty swoich działań, a co za tym idzie buduje swoje poczucie sprawstwa. Rolą opiekuna jest przygotować bezpieczne warunki do eksperymentowania oraz jego przebiegu. Także zgromadzić potrzebne składowe do doświadczania. Opiekun może też coś zademonstrować lub sprowokować, ale dziecko nie pozostaje na poziomie odbiorcy, a przejmuje inicjatywę i działa. Podczas wykonywania doświadczeń dzieci starają się zgłębiać nieznane zjawiska i zrozumieć efekt poszczególnych etapów swojego działania.

 

Pokój konstrukcyjny

Pokój konstrukcyjny stworzony jest do kreatywnych zabaw z rożnego rodzaju materiałami, przedmiotami i zabawkami. Powstają w nim przeróżne budowle, kompozycje. Zabawa taka daje doskonały wstęp do nauki matematyki, fizyki, mechaniki, a to poprzez łączenie elementów, operowanie kształtami, kolorami, przeliczanie… Elementy różnią się strukturą, wielkością, sposobem łączenia. Potrzebna cierpliwość, doskonalenie sprawności manualnej u dziecka. W zabawie konstrukcyjnej powstaje wytwór, będący rezultatem działań dziecka. Zabawy tego typu doskonalą rozwój ruchowy i spostrzegania. Wyzwalają pomysłowość, wdrażają do skupienia uwagi, uczą obserwacji

 

Światło i cień

Kształt, kolor, ruch, przestrzeń – widzenie ich umożliwia nam obecność światła czyli promieniowania. Światło jest warunkiem koniecznym do widzenia świata (przedmiotów, zjawisk, żywych istot). Światło jest „łącznikiem” między tym co nas otacza, a tym co odczuwamy na drodze estetycznych i emocjonalnych wzruszeń. Cień to obszar, do którego nie dociera światło. Źródło światła napotyka na przeszkodę na drodze promieni świetlnych – owa przeszkoda nie przepuszcza światła. W strefie światła i cienia dzieci mogą obserwować źródło światła, oraz tworzyć cienie. Dzięki temu eksperymentować z kształtem np. jego konturem, wielkością, mogą tworzyć wzory, obrazy, snuć bezsłowne opowieści z różnych elementów. Cień symbolizuje drugą stronę (czegoś), iluzoryczność, ulotność, fantazję. Dzieci mogą w tej strefie poprzez zabawę przybliżać elementy matematyczne, fizyczne, a także chwytać ulotne wrażenia, wartości estetyczne.

 

Kącik światowy

Jego centrum stanowi mapa uzupełniona o zdjęcia, pamiątki, kartki z podróży, książki o różnych zakątkach globu. Strefa ta pozwala przyjrzeć się różnorodności świata i roślinnego i zwierzęcego. Kącik multikulturowy to wychodzenie poza „swój” świat, to poznawanie innej perspektywy często podyktowanej cechami środowiska geograficznego, ale i zwyczajowego.

Sto Światów Przedszkole Szkoła